Nga Gjekë Gjonlekaj / New York
Këto ditë, ndërsa bota shqiptare po përgatitet për Festën e Pavarësisë së Shqipërisë dhe festat e Falënderimeve në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, vëllezërit tanë të lirisë dhe pavarësisë së Kosovës po dergjen në burgun famëkeq të Hagës. Në Amerikë tashmë kanë nisur festimet e fundnëntorit, ku marrin pjesë qindra shqiptaro-amerikanë, duke kënduar e hedhur valle, sikur në botën shqiptare të mos kishte ndodhur asgjë. Ndërkohë, liberatorët e Kosovës do ta kujtojnë këtë ditë të shenjtë në qelitë e asaj kështjelle famëkeqe.
Vargje të Fan S. Nolit që sot tingëllojnë si kushtrim për ta:
Arratisur, syrgjunosur
rraskapitur dhe katosur
po vajtonj pa funt, pa shpresë
anës elbës, anës spre-së,
ku e lam’ e ku na mbeti,
vaj vatan e mjer mleti,
anës detit i palarë,
anës dritës i paparë,
pranë sofrës i pangrënë,
pranë dijes i panxënë,
lakuriq e dregosur,
trup e shpirt i sakatosur,
se ç’e shtypnë derbederët,
mercenarët dhe bejlerët,
se e shtypnë jabanxhinjtë,
se ç’e shtrythnë fajdexhinjtë,
se ç’e prenë, se ç’e vranë,
ç’e shkretuan anembanë
nën thundrën e përdhunës
anës Vjosës, anës Bunës.
Çirem, digjem i vrerosur,
sakatosur, çarmatosur,
as i gjallë, as i varrosur,
pres një shenj’, pres një dritë;
se u tera, se u mpaka,
se u çora, se u mplaka,
larg prej vatrës dhe prej punës
anës së Rinit, anës Tunës.
Cakërdisur, batërdisur,
përpelitur dhe zalisur,
ëndëronj pa fund e shpresë
anës Elbës, anës Spre-së.
Dhe një zë vengon nga lumi,
më buçet, më zgjon nga gjumi:
se mlieti po gatitet,
se tirani lebetitet,
se pëlcet, kërcet furtuna,
dridhet Vjosa, derdhet Buna,
skuqet Shkumbi dhe Drini,
dridhet beu e zengjini;
se pas vdekjes ndriti jeta,
dhe kudo gjëmon trumbeta.
Ngrehuni dhe bjeruni,
korini dhe shtypini,
katundarë e punëtorë,
që nga Shkodra gjer në Vlorë.
Ky ilaç e ky kushtrim
më bën djalë e më bën trim;
më jep forcë e më jep shpresë
anës Elbës, anës Spre-së.
Se pas dimrit vjen një verë,
që do të kthehemi një herë
pranë vatrës, pranë punës
anës Vjosës, anës Bunës.
Arratisur, syrgjunosur,
rraskapitur e katosur,
brohoras me besë e shpresë
anës Elbës, anës Spre-së.
Vargjet e fundit të kësaj poeme duken si një lajm i mirë për lirimin e katërshës legjendare të Kosovës.
Besojmë dhe shpresojmë që Ditën e Pavarësisë së Kosovës ta kremtoni në atdheun tuaj të dashur, për të cilin sot jeni të burgosur dhe syrgjynosur. Dita e lirimit tuaj do të jetë një datë historike.
Pas dëshmive të diplomatëve dhe ushtarakëve amerikanë, jemi optimistë se e vërteta e Zotit ka për të triumfuar.
Qofshi të bekuar, o trima të Kosovës dhe të gjithë kombit shqiptar.